حرفهای ما هنوز نا تمام تا نگاه می کنی! وقت رفتن است! باز هم همان حکایت همیشگی پیش از آنکه با خبر شوی لحظه ی عظیمت تو ناگزیر می شود آی ای دریغ و حسرت همیشگی ناگهان چقدر زود دیر می شود میرم که بقیه راحت نفس بکشن! خداحافظ شاید این تلخ ترین خداحافطی عمرم تو این محیط وبلاگنویسی بود